Joan den astean, klasean pigmalion efektuari buruzko artikulu bat irakurri genuen, eta honako hau esaten zuen: "Hezitzaileak ikasleengan itxaropen handiak dituenean ikasleek emaitza hobeak lortzen dituzte, itxaropena txikia denean baino".
Artikulu guztia irakurri ondoren, "TAFYD" taldeko lagunek, informazioaren azterketa motz bat egin genuen eta ondoren artukuluan ikusi genituen arazoak identifikatu genituen. Eta bukatzeko, pertsona bakoitzaren ustez arazo hauek konpontzeko egin beharreko gauzei buruz idatzi dugu.
Aurkitu dugun lehenengo arazoa, irakasleek ikasleak banatu egiten dituztela da, hau da, alde batetik ikasle "onak" eta bestetik ikasle "txarrak" daudela uste dutela pentsatzen dugu. Banaketa hau ematen denean, ikasle guztiak ez dute tratu berdina jasotzen, ikasle "onak" tratu hobeagoa jasotzen dutelako ikasle "txarrak" baino, eta jarrera desberdin honen ondorioz, ikasle "onen" emaitzak hobeagoak dira, konfidantza gehiago dutelako heuren buruetan. Arazo hau konpontzeko nire ustez ikasle guztiei tratu eta konfidantza maila berdina ematearekin nahikoa dela, modu honetan ikasle "txarren" notak igotzea posible izango zelako.
Bigarren arazoa, irakasleak ikasleekin duten komunikazioaren kontrol eza da, hau da, ikasle batek ariketa bat txarto egiten duenean edo galdera bati erantzun desegokia ematen dioenean, batzuetan nahiz eta irakasleak ezer ez esan, gorputzaren jarrera ikusita gauza asko ulertu daitezkeela. "Una imagen vale más que mil palabras" esaten den moduan. Nire ustez arazo hau ekiditzeko garrantzitsua da irakaslea bere gorputzaren jarreraren kontrola momentu orotan edukitzea da, eta ikasle batekin eduki dezakeen frustrazioa ez erakusten saiatu behar dela, behintzat ikaslearen aurrean.
Bukatzeko, lehen aipatutako konfiantzarekin lotuta dago azkenengo arazoa. Nire esperientzia kontuan hartuta, esan beharra daukat, ikasle "txar" batek lan on bat egiten badu edo azterketa bat nota onarekin gainditzen badu, irakasleari deskonfiantza sartzen saiola, eta norbaitek lagundu diola edo beste pertsona bati kopiatu diola pentsatzeko joera edukitzen dutela irakasleek. Baina, eta ikasleak inoiz baino lan gehiago egin badu? Eta ikasleak inoiz baino gehiago ikasi badu? Eta ikasle hori gogotsu ibili bada azterketa hori prestatzen?... Zer nolako kolpea izango zen bere konfiantza eta kemenerako? Horrelako arazoak gertatu ez dadin, irakasleak konfiantza itxua eduki beharko lukeela bere irakasle guztietan, eta edozein ikasle gauza onak egiten dituenean zoriondu eta animatu egin beharko lukeela uste dut.
lunes, 7 de octubre de 2013
domingo, 6 de octubre de 2013
ARAZOAK KONPONDU
Klasean irakurri dugun pigmalioren efektuaren testuaren ondoren arazo batzuk atera genituen eta hauen konponbidea bilatzen ibili ginen.
Aurkitu dugun lehenengo arazoa, irakasleak ikasleekin egiten duten hautaketa edo banaketa da. Irakasleak ikasle "onak eta txarrak" bereizten dituela uste dugu, hoberenei tratu hobea emanaz eta besteei aldiz tratu okerrago bat, kontutan hartu gabe biek tratu berbera edukiz gero helburu berdinak lortzera iritsi daitezkela ohartu gabe. Tratu honekin, ikasle ontzat hartzen dituztenak, helburu askoz hobeagoak lortzera iritsiko dira, besteak atzean geratuko direlarik. Horregatik uste dut ikadle guztiek tratu berbera jaso beharko luketela. Arazo honekin bat datorren esaldi bat dago testuan "-La confianza que un profesor tenga en sus alumnos es determinante. Si les crees diamantes, les bas a tratar como tal, y si les cres inútiles lo serán." Honekin esan nahi dudana da, ikasle batzuei bakarrik eman ezkero konfiantza, jaso ez duen ikasleak interesa galduko duela, dena zaila eta neketsua egingo zaiolarik, irakasleak lagunduko ez diola pentsatuz.
Beste arazo bat, konfiantzarekin lotuta dagoena, nota eta pertsonaren arteko lotura da. Ikasle on batek nota txar bat ateraz gero laguntza eskeintzen dio irakasleak, aldiz ikasle txar batek nota ona ateratzen badu, susmoa pizten zaigu, bere kabuz lortu ez duela pentsatuz. Zer pentsatuko du ikasleak? Nota hori lortzeko egin duen lan guztia eta gero, zure irakasleak sinisten ez dizuela ohartzean? Ez saiatzeko gogoa piztuko zaio, hurrengoan berriz nota txarra ateraz. Horregatik uste dut konfiantza dela garrantzitsua, ikasle txar batek nota ona atera badu bere esfortzua baloratuaz.
Azkenik gorputzaren komunikazioaren arazoarekin nator. Askotan ezer esan gabe gure gorputzaren jarrerarekin bakarrik pentsatzen duguna besteei adierazten diegu, honek berarengan eragin dezakeen sentsazioaz ohartu gabe. Lagun bat berarentzat garrantzitsua den zerbait kontatzen ari zaigun bitartean guk aspermen keinuak egiten baditugu gure laguna deseroso egongo da gurekin. Uste dut gure gorputza ahal bezain beste kontrolatzea garrantzitsua dela, pentsatzen duguna guretzako gordeaz.
Aurkitu dugun lehenengo arazoa, irakasleak ikasleekin egiten duten hautaketa edo banaketa da. Irakasleak ikasle "onak eta txarrak" bereizten dituela uste dugu, hoberenei tratu hobea emanaz eta besteei aldiz tratu okerrago bat, kontutan hartu gabe biek tratu berbera edukiz gero helburu berdinak lortzera iritsi daitezkela ohartu gabe. Tratu honekin, ikasle ontzat hartzen dituztenak, helburu askoz hobeagoak lortzera iritsiko dira, besteak atzean geratuko direlarik. Horregatik uste dut ikadle guztiek tratu berbera jaso beharko luketela. Arazo honekin bat datorren esaldi bat dago testuan "-La confianza que un profesor tenga en sus alumnos es determinante. Si les crees diamantes, les bas a tratar como tal, y si les cres inútiles lo serán." Honekin esan nahi dudana da, ikasle batzuei bakarrik eman ezkero konfiantza, jaso ez duen ikasleak interesa galduko duela, dena zaila eta neketsua egingo zaiolarik, irakasleak lagunduko ez diola pentsatuz.
Beste arazo bat, konfiantzarekin lotuta dagoena, nota eta pertsonaren arteko lotura da. Ikasle on batek nota txar bat ateraz gero laguntza eskeintzen dio irakasleak, aldiz ikasle txar batek nota ona ateratzen badu, susmoa pizten zaigu, bere kabuz lortu ez duela pentsatuz. Zer pentsatuko du ikasleak? Nota hori lortzeko egin duen lan guztia eta gero, zure irakasleak sinisten ez dizuela ohartzean? Ez saiatzeko gogoa piztuko zaio, hurrengoan berriz nota txarra ateraz. Horregatik uste dut konfiantza dela garrantzitsua, ikasle txar batek nota ona atera badu bere esfortzua baloratuaz.
Azkenik gorputzaren komunikazioaren arazoarekin nator. Askotan ezer esan gabe gure gorputzaren jarrerarekin bakarrik pentsatzen duguna besteei adierazten diegu, honek berarengan eragin dezakeen sentsazioaz ohartu gabe. Lagun bat berarentzat garrantzitsua den zerbait kontatzen ari zaigun bitartean guk aspermen keinuak egiten baditugu gure laguna deseroso egongo da gurekin. Uste dut gure gorputza ahal bezain beste kontrolatzea garrantzitsua dela, pentsatzen duguna guretzako gordeaz.
ARAZOEN KONPONBIDEA
Pigmalion efektuaren idatzia irakurri ondoren, hainbat arazo aurkitu ditugu. Eta hauei, erantzuna edo irtenbidea aurkitzen sahiatuko gara:
Aurkitu dugun lehenengo arazoa, ikasleak banatzeko edo bereizteko printzipioa izan da: "onak" eta "txarrak". Konturatu gara, ikasle "onei" era hobeago batean tratatzen zaiela eta, baliabide edo laguntza gehiego ematen zaiela "txarrei" baino, izan ere, "txarra" beti txar izango dira ezta?? Zertarako motibatu?
Arazo honen irtenbidea ez da xamurra, baina gizartean bezala, irakasgelan ere berdintasuna falta dela nabaritzen da. Beraz, irakasleen partetik objetibotasuna eskatzen dut. Ikasle guztiak ez baitgara berdinak, baikotzak gure arazoak ditugu eta ez dugu zertan berdin lan egin edo aplikatu behar; ikasle guztiak berdin motibatu beharko lituzkete eta bereizketak ukatu.
Ikusi dugun bigarren arazoa, irakasleak, ikaslearengan duen konfidantzaren garrantzian datza. Idazkian zioen bezala, "diamantetzat tratatzen badituzu diamanteak izango dira, baina ez-jakintzat badituzu beti izango dira ez-jakin". Lehengo arazoaren aritik jarraitzen du onek ere. Honen irtenbidea, antzekoa izan daiteke, berdintasunarekin lotuta baitago; ikasleei konfidantza eman behar zaie, naiz eta gaizki egin; izan ere gaizki egiteaz ikasten baitugu gehien. Guztiongan konfidantza lortzen badugu, ikasleen emaitzak nabarmenki gora egingo dutela konturatuko gara.
Hurrengo arazoa zailena iruditu zait, ez omen dugu gure komunikazioa kontrolatzeko gaitasunik; hau da, beti komunikatzen dugu nahi baino gehiago. Ba al dago honetarako irtenbiderik? Badakigu askotan, konturatu gabe, gure adiskidearen hitzak aspergarriak direla antzematen zaigula edota keinu natural edo inkonszienteak ateratzen zaizkigula. Hori nire ustetan ezin da kontrolatu, hala ere, arazo honen irtenbiderik onena, autokontrol ikastaroak egitea izango litzatekeela iruditzen zait.
Batzuetan, ikasle "txar" batek nota ona ateratzen du; baina bere betidanik izan da ikasle "txarra" nolatan, bapatean nota ona? Ez da normala, tranparik egin ote du?
Hau pentsatzen dute irakasle askok, eta hau da gure laugarren arazoa. Konfidantzarekin lotutako arazoa da aldi berean. Honen soluzioa, erreza iruditzen zait: trapetan harrapatu duzu? Ez; azterketa ondo prestatu du eta merezi duen nota dauka. Tranpetan harrapatu duzu? Bai; azterketa berriro errepikatu beharko du.
Edozer gauzaren gainetik, errespetua dago, irakasleak pertsona bezala tratatu beharko ditu ikasle guztiak, bakoitzaren arazoak konpontzen sahiatu eta giro on bat transmititu.
Aurkitu dugun lehenengo arazoa, ikasleak banatzeko edo bereizteko printzipioa izan da: "onak" eta "txarrak". Konturatu gara, ikasle "onei" era hobeago batean tratatzen zaiela eta, baliabide edo laguntza gehiego ematen zaiela "txarrei" baino, izan ere, "txarra" beti txar izango dira ezta?? Zertarako motibatu?
Arazo honen irtenbidea ez da xamurra, baina gizartean bezala, irakasgelan ere berdintasuna falta dela nabaritzen da. Beraz, irakasleen partetik objetibotasuna eskatzen dut. Ikasle guztiak ez baitgara berdinak, baikotzak gure arazoak ditugu eta ez dugu zertan berdin lan egin edo aplikatu behar; ikasle guztiak berdin motibatu beharko lituzkete eta bereizketak ukatu.
Ikusi dugun bigarren arazoa, irakasleak, ikaslearengan duen konfidantzaren garrantzian datza. Idazkian zioen bezala, "diamantetzat tratatzen badituzu diamanteak izango dira, baina ez-jakintzat badituzu beti izango dira ez-jakin". Lehengo arazoaren aritik jarraitzen du onek ere. Honen irtenbidea, antzekoa izan daiteke, berdintasunarekin lotuta baitago; ikasleei konfidantza eman behar zaie, naiz eta gaizki egin; izan ere gaizki egiteaz ikasten baitugu gehien. Guztiongan konfidantza lortzen badugu, ikasleen emaitzak nabarmenki gora egingo dutela konturatuko gara.
Hurrengo arazoa zailena iruditu zait, ez omen dugu gure komunikazioa kontrolatzeko gaitasunik; hau da, beti komunikatzen dugu nahi baino gehiago. Ba al dago honetarako irtenbiderik? Badakigu askotan, konturatu gabe, gure adiskidearen hitzak aspergarriak direla antzematen zaigula edota keinu natural edo inkonszienteak ateratzen zaizkigula. Hori nire ustetan ezin da kontrolatu, hala ere, arazo honen irtenbiderik onena, autokontrol ikastaroak egitea izango litzatekeela iruditzen zait.
Batzuetan, ikasle "txar" batek nota ona ateratzen du; baina bere betidanik izan da ikasle "txarra" nolatan, bapatean nota ona? Ez da normala, tranparik egin ote du?
Hau pentsatzen dute irakasle askok, eta hau da gure laugarren arazoa. Konfidantzarekin lotutako arazoa da aldi berean. Honen soluzioa, erreza iruditzen zait: trapetan harrapatu duzu? Ez; azterketa ondo prestatu du eta merezi duen nota dauka. Tranpetan harrapatu duzu? Bai; azterketa berriro errepikatu beharko du.
Edozer gauzaren gainetik, errespetua dago, irakasleak pertsona bezala tratatu beharko ditu ikasle guztiak, bakoitzaren arazoak konpontzen sahiatu eta giro on bat transmititu.
miércoles, 2 de octubre de 2013
EZ DIRA ETIKETA BAT, PERTSONAK BAIZIK
Irakalse baten eginkizuna ez da ikasle bati etketa bat ipintzea. Hau da, gela batean, ez daude "onak" eta "txarrak".Ikasleak baizik. Pertsona bakoitza mundu bat da eta horregatik, pertsona horrek duen gauza positiboekin bakarrik zentratu eta garrantsia eman beharko diogu.
Gure eginkizuna irakasle moduan, neska-mutikoei konfidantza ematea eta trasmititzekoa izan beharko da. Azken finean, gura gabe eta jakin gabe, ez ditugu gure keinuan, ahotz intonazioak.. kontrolatzen. Hori dela eta, ikasle "txarrak" eta "onak" maila berdinean zerbait txarto egiten duenean. Gure esprezioa batekin zein bestearekin desberdina izango da."Txarrari" aurpegi arraroa ipiniko diogu. Aldiz, "onari" aurpegi normala ipiniko diogu.
Beste alde batetik, esan beharra daukat, ikasle "txar" horiek egunen batean ikasgai bateko azterketa bat gainditzean, gu geuk zalantza jartzen dugu bere kalifikazio nota. Eta kasuan kasu, azterketa hori berriz errepikatzeko eskatzen diogu ikasle horri. Irakasleak jarrera hau artuta, ikaslearen konfidantza guztia galduko du.
Len aipatu dudan bezala, hezkuntzako irakasle askok ez diote inportantzia handia ematen pertsonei. Etiketari baizik. Adibidez, eskola batean bi talde berdinak egon harren, irakasleak talde bat bestea baino hobeagoa dela uste badu, benetan talde hori hobea izango da. Irakasleak ahalegin guztiak eta bere esku dagoena emando zu bere ikasleen hezkuntza maila handitu dadin. Aldiz, pentsatzen badugu talde txarra dela, ez diogu hainbeste garrantsi emango gure eginkizunari eta beraz haien hezkuntza errendimendua txikiagoa izango da.
Hau guztia esan ostean, uste dut, irakasle on baten funtzioa bere ikasleak benetan ezagutzea izan behar dela. Haien betebeharrak hazetu eta gauza honak potentziatu.
Gure eginkizuna irakasle moduan, neska-mutikoei konfidantza ematea eta trasmititzekoa izan beharko da. Azken finean, gura gabe eta jakin gabe, ez ditugu gure keinuan, ahotz intonazioak.. kontrolatzen. Hori dela eta, ikasle "txarrak" eta "onak" maila berdinean zerbait txarto egiten duenean. Gure esprezioa batekin zein bestearekin desberdina izango da."Txarrari" aurpegi arraroa ipiniko diogu. Aldiz, "onari" aurpegi normala ipiniko diogu.
Beste alde batetik, esan beharra daukat, ikasle "txar" horiek egunen batean ikasgai bateko azterketa bat gainditzean, gu geuk zalantza jartzen dugu bere kalifikazio nota. Eta kasuan kasu, azterketa hori berriz errepikatzeko eskatzen diogu ikasle horri. Irakasleak jarrera hau artuta, ikaslearen konfidantza guztia galduko du.
Len aipatu dudan bezala, hezkuntzako irakasle askok ez diote inportantzia handia ematen pertsonei. Etiketari baizik. Adibidez, eskola batean bi talde berdinak egon harren, irakasleak talde bat bestea baino hobeagoa dela uste badu, benetan talde hori hobea izango da. Irakasleak ahalegin guztiak eta bere esku dagoena emando zu bere ikasleen hezkuntza maila handitu dadin. Aldiz, pentsatzen badugu talde txarra dela, ez diogu hainbeste garrantsi emango gure eginkizunari eta beraz haien hezkuntza errendimendua txikiagoa izango da.
Hau guztia esan ostean, uste dut, irakasle on baten funtzioa bere ikasleak benetan ezagutzea izan behar dela. Haien betebeharrak hazetu eta gauza honak potentziatu.
domingo, 29 de septiembre de 2013
LOMCE-ren kontrako manifestazioak
Joan zen astean, LOE-k eta LOMCE-k zuten atal positiboak eta negatiboak aurkeztea tokatu zitzaidan ikaskide batzuen aurrean. Informazioa bilatu eta aztertu ondoren, nahiko argi gelditu zitzaidan Wert ministroak ezarri nahi duen hezkutza erreformak alderdi negatibo asko dituela nire iritsiz. Hona hemen LOMCE erreformarekin ados ez nagoen puntu batzuk azaltzen ditut:
- Pribatizazioa: Hezkuntza erreforma honek atea irekitzen dio irakaskuntzaren pribatizazio handiagoari, ituntze-formula zabaltzen baitu.
- Doktrinaendua: Herritartasunari buruzko irakasgaia desagertzeak, lege hau inposatzen dutenen parametroen arabera, doktrinamendua desagerrarastea dakar.
- Lehiakortasuna: Etengabeko ebaluazioak oztopo-lasterketak dira eta ikastetxeen arteko lehia sustatzen du, emaitzak publikoak izango direlako.
Nire iritziaz aparte, Youtuben bideo batzuk bilatzen egon naiz, gendeak LOMCE-ri buruz daukan iritzia jakiteko, eta 2013-ko Maiatzaren 9an LOMCE-ren kontra egondako manifestazioekin zerikusia duten bideo asko aurkitu ditut. Hau izan da horietariko bat:
Bideo hau bilatu ondoren, hezkuntza erreforma hau babesten duten pertsonen iritzia aurkitzen saiatu naiz, baina baliogarria den informaziorik ez dut aurkitu.
- Pribatizazioa: Hezkuntza erreforma honek atea irekitzen dio irakaskuntzaren pribatizazio handiagoari, ituntze-formula zabaltzen baitu.
- Doktrinaendua: Herritartasunari buruzko irakasgaia desagertzeak, lege hau inposatzen dutenen parametroen arabera, doktrinamendua desagerrarastea dakar.
- Lehiakortasuna: Etengabeko ebaluazioak oztopo-lasterketak dira eta ikastetxeen arteko lehia sustatzen du, emaitzak publikoak izango direlako.
Nire iritziaz aparte, Youtuben bideo batzuk bilatzen egon naiz, gendeak LOMCE-ri buruz daukan iritzia jakiteko, eta 2013-ko Maiatzaren 9an LOMCE-ren kontra egondako manifestazioekin zerikusia duten bideo asko aurkitu ditut. Hau izan da horietariko bat:
Bideo hau bilatu ondoren, hezkuntza erreforma hau babesten duten pertsonen iritzia aurkitzen saiatu naiz, baina baliogarria den informaziorik ez dut aurkitu.
sábado, 28 de septiembre de 2013
Pirritx Porrotx pailazoak
Carlos Urkijo Espainiako Gobernuak Euskal Autonomia Erkidegoan duen ordezkariak Maite Iturbe EiTBko zuzendariari eskatu dio irrati eta telebista kate publikoak ez dezala Pirritx eta Porrotx pailazoen saiorik eskaini, argudiatuta "ETA erakunde terroristako presoak" babesten dituztela. Ohar baten bidez jakinarazi du eskaria Urkijok. Iñigo Lamarca EAEko arartekoari ere bidali dio eskearen kopia bat, "haurren eskubideen defentsan" auzian esku hartu behar duela uste badu. Izan ere, Urkijoren iritziz, "kalte konponezinak" eragin diezazkiekete pailazoek umeei; "Bikote horren mezuak errealitate partziala, desitxuratua eta zitala" irudikatzen duela uste du.
Eskari bera egin zuen atzo Covite elkarteak. Consuelo Ordoñez elkarteko presidenteak adierazi zuen pailazoek “beren irudia” erabiltzen dutela txikienak “posizio sektario eta lerratua” duten aldarrikapen politikoekin “intoxikatzeko”. Gaineratu zuen pailazo horiek ez dutela “oztoporik azaltzen umeen zaurgarritasunaz aprobetxatu eta ETA erakundea eta bere ingurua biktimatzat jotzeko”
Eta orain zer egingo dugu euskaldunok gure irrien lagunik gabe?
Lehen hezkuntzako ikasle bezala, nire kezka adierazi nahi nuke goian agertutzen den irakarkiari buruz. Argi eta garbi dago, Euskal Herriko neska-mutiko gehienek pailazo hauei ezker gauza asko ikasten dutela oso modu egokian eta dibertigarrian. Hala nola, kantuen bidez, ikuskisuna behatzean, giza harremanetan nahiz norberaren baloreak handitzen dituzte. Horregatik, ikasteko oso tresna ona dela uste dut. Azken batean irribarrea bermatzen duten lagunekin hobeto ikasten dela uste dut.
Egia da, irrien lagunak ikastola elkarteekin harreman ona izan dutela. Eta azken finean pailazoak desagrentzen badira, ikastolen zati bat kentzea modukoa izango da.
Amaitzeko, aipatu behar dudan bakarra hauxe da: Zorte ona opa diet irrien lagun maitagarriei.
domingo, 22 de septiembre de 2013
Wikipedia entziklopedia
Gaur egungo gazteek hainbat informazio edo duda aurkitzeko erabiltzen duten web horri batekin nator.
Bertan hizkuntza ezberdinetako informazioa aurki dezakegu, euskera barne, baina gure hizkuntzaz gain beste 284 hizkuntza gehiago daudelarik.
Ia edozein modutako informazioa aurki dezakegula esan genezake baina adi ibili behar dugu, edozein pertsonak kudeatu bait dezake informazioa eta horregatik batzuetan ez da benetako informazioa
Bertan hizkuntza ezberdinetako informazioa aurki dezakegu, euskera barne, baina gure hizkuntzaz gain beste 284 hizkuntza gehiago daudelarik.
Ia edozein modutako informazioa aurki dezakegula esan genezake baina adi ibili behar dugu, edozein pertsonak kudeatu bait dezake informazioa eta horregatik batzuetan ez da benetako informazioa
Suscribirse a:
Entradas (Atom)